یه جوریم حالم اصن انگار دست خودم نیست همش تو فکرشم چند شب پیش دیدمش توی یه مراسم خانوادگی کاش بازم ببینمش
نمیدونم دوسم داره یا نه دارم دیوونه میشم اصن وقتی میبینمش قلبم انگار مال خودم نیست طبیعیه؟
یه راهنمایی خواهرانه کنین بهم و خب اینم بگم حس میکنم دوسم نداره ولی باز برام عجیبه حتی الان که تایپ میکنم یه استرسی دارم دلمم براش تنگ شده هروقت هرجا میرم نگاهم دنبالش میگرده تا نبینمش اروم نمیشم تو خیابون همه جارو نگا میکنم که شاید ببینمش (فامیله)
چیکار کنم نمیتونم از فکرش دربیام
