شیوام 2

میگم که همش

اره موهام خیلی حساس شد دو بار خوب گفته ده بار بد. ولی خب من که الان از وقتی رنگ کردم مقنعه سر میکنم مانتو مشکی بلند روشم پالتو شلوار لی گشاد بدون هییییچچچچچ ارایشی. من اصصصصلا اینجوری نبودما اصلا

ولی نمیدونم چرا تغییر کردنمو نمیبینه

نه در حد غیر طبیعی.ولی گیر میداد خب اونم من درک نمیکردم مثلا رژ جیغ میزدم میگفت واااای چه خوب شدی بعد یه دفعه میگفت چهرتو بی ارایش بیشتر دوس دارم. مثال میزنما الان واقعا افراطیه

یه چیزی هست

اونم اینه که شما میگید دوری کن تا حدی میکنم خودشم مخالفتی نداره

ولی این ادم خیلی با مردای دیگه فرق داره ما قبلا صبح تا شب باهم بودیم منو سرکارش میبرد طاقت همش باید جلو چشمش میبودم خودمم همینطور بودما. اونجوری خیالش ازم راحت بود دلش اروم بود شاد بود الان همش پیشش نیستم عصبیه. نمیدونم درک میکنید حرفمو؟

هییییییی وای نگو اینو بگم که حتما میره و میگه تو بمون نیستی و وفادار نیستی نامردی باز پشتمو خالی میکنی و...

اتفاقا انقد قبلنا از این اتفاقا برام افتاده الان حواسم هست به این قضیه تا بد اخلاق میشه میگم بیا حضوری بگو من نمیفهمم چی میگی 

نه عزیزم بد متوجه شدی اصلا بحث شک نیست از شک نبود که همش پیشش بودم طاقت دوریمو نداشت خیلی از نظر عاطفی حساسه خیلی وابسته میشه عاطفی. میگم الان چون پیشش نیستم از لحاظ عاطفی کم میاره بداخلاق میشه ولی بازم مقاومت میکنه نمیخواد زیاد پیشش باشم همش ناراحته میگه دیگه نمیخوام بهت وابسته باشم خیلی از دوریت عذاب کشیدم. الان کمبود عاطفی که داره باعث شده انقد بهونه گیر شه

منو همیشه عین یه نوزاد نگه میداشت عین یه مادر نگرانم بود. گشنم نشه خسته نشم دلم نگیره امروز نبرده منو چرخ بزنم. یاد یه خاطره افتادم😳 یه دفعه تو یه ترافیک وحشتناک رفتیم شمال به سختی جا پیدا کردیم هنوز لباسامو عوض نکرده بودم که پامو کردم تو یه کفش که من میخوام برگردم تهران دوباره برم گردوند انقد کلاش ترمز گرفته بود چند روز به زور راه میرفت از درد زانو. خونشون اگه غذارو دوس نداشتم عین بچه ها تلخی میکردم عین مادرا کلافه و بی قرار زود برام غذا میپخت خیلی اذیتش کردم😢

واقعا بهم دل داده بود همه وجودش وابستم بود هرکاری برا راضی بودنم شاد بودنم میکرد خودشو فراموش کرده بود فقط رضایت من تو همه چی مهم بود بعد چند سال محبتای بی انتهاش بد گذاشتمش رفتم تنهاش کردم حق داره بترسه😔