تو زندگی هممون پیش میاد که اتفاقی میفته و نمیدونیم به کسی بگیم یانه؟
مثلا تو خیابون کسی مزاحممون شده و میایم تاپیک میزنیم به شوهرم بگم یانه
خب مسلماً نظرا مختلفه
یکی میگه حتما بگو
یکی میگه نه اصلا نگو
حالا باید چیکارکنیم؟!؟
اینجا ما یک تصمیم عاقلانه داریم
یک تصمیم صادقانه
یا حتی میتونم بگم
یک حرف صادقانه داریم
یک حرف عاقلانه
عقل حرف اولو میزنه
صادقانش اینه بگیم «یکی تو خیابون یافضای مجازی مزاحم شد»
عاقلانش اینه که نگیم
حالا چطور؟
این برای موضوعاتی صدق میکنه که خودمون به رتحتی، با بی محلی، بلاک یا هرچیزی میتونیم رفعش کنیم
صد البته که موضوعات بزرگ باید گفته بشه
اکثزا سن کم ازدواج میکنیم
درک کافی رو نداریم
با طرف مقابل تازه رابطه ی احساسی رو شروع کردیم و میریم تو فاز صداقت و رو بازی کردن.
اما نمیدونیم با دست خودمون داریم زندگیمونو نابود میکنیم
با فرمون صداقت میشیم همون ادمی که تاپیک خیانت و بد رفتاری شوهر میزنه.
خب راه حلش چیه؟
مرموز باش
رازدار باش
حتی برای خودت
نذار کشفت کنن
جواب عاقلانه بده نه صرفا صادقانه
بشین قبل از تعریف کردن سیر تا پیاز اتفاقات روز فکر کن
ایا گفتنیه حرفم یا نه فقط میخوام یه چیزی بگم؟
felfel0@
یک سر میریم خونه ی مامان اینا
تا میایم
شوهر بیچاره میپرسه چه خبر؟
چه خبر اون پشتش هیچی نیست اما ما شذوع میکنیم به صادقانه گفتن ریز به ریز جزئیات که قراره سالها بعد بخوره تو سرمون
مخلص کلام
پرحرفی و همه چیز رو گفتن اسمش صداقت نیست
حقیقتا بی عقلیه
زندگی همتون شیرین
👍❤
