دو تاجر متساوی متاع را، در دهر
یکی به سود حوالت، یکی به خسران داد
غرض اینکه هرقدر آدم تدبیر کنه و کارش رو درست انجام بده، خواست و ارادهی الهی تعیین کننده نهاییه و یک کاسبی خیلی جزیی و بدون تلاش زیاد که فکرش رو نمیکنه آدم میگیره و یک کاسبی بزرگ و فرصتسنجانه و حساب شده زمین میخوره.