ستاره جان میدونم چی میگی
یه مرز فوق العاده باریکی بین ذوق کردن و شکر کردن هست...
هروقت رو به قبله کردی با چشمای بسته دست راستت رو رو قلبت گذاشتی خدای عظیم و مهربون رو تصور کردی و عمیقا ازش ممنون شدی بخاطر نعمتی که بهت داده و بعدش حس آرامش کردی این شکرگزاریه😑🙏
هروقت با چشمای باز با ذوق و خوشحالی از خدا تشکر کردی در هر وضعی که بودی و بعد یه استرس سراغت اومد که نکنه خدا این نعمت رو ازت بگیره...این ذوق کردنه😘😁
من خودم هم این مرز رو بعد از کلی تفکر کشفش کردم....🤔