مادرم کامل منو دور انداخته

اگه برادرم نبود که بخواد بهش برسه کلا ولم میکرد میرفت همیشه اینکارو می‌کنه هیچوقت باهام وقت نگذرونده  و حوصله حرفامم نداره درسته بزرگ شدم ولی تو مواقعی که احتیاج داشتم یکی بهم رسیدگی کنه کنارم نبود و هیچوقت هم بیرون نرفتیم و یبار منو وسط خیابون ول کرد و هر روز نفرینم میکنه مدام فهش های بد بهم میده اصلا هم برام وقت نمیذاره میگه بهم هی نفرینای من زود میگیره ایشالا میمیری خیر نمیبینی منکه چیزی نمیگم اوایل گریه ام می‌گرفت الان که از شدت عصبی بودن خنده ام میگیره خدایی یعنی چی سر هر کار کوچیکی نفرینم میکنه منم خب هیچی نمیگم کوتاه میام میگم مادرمه و باید ولش کنم چیزی بهش نگم گناهش گردن خودم میوفته ولی امان از دست این روزگار....