خودم و خانواده ام سلامتن
همینکه هر روز سر سفره همگی خانواده هستیم
من خوشبختم اما باز یادم میره
خانواده یعنی نعمت و...
دیشب یه لحظه بغض کردم اگه یه روز خدای نکرده پدرومادرم نباشن....
ولی به هیچ خواستم نرسیدم 🥺
ازدواج ...کنکور و....
خیلی درسخون بودم
توی تاپیک های قبلی هست کنکور چیکارکردم
افسرده ام
میخوام برم باشگاه ثبت نام کنم شاید روحیم بهتر بشه
کنکورم یه چالشه
به چشم شکنجه نباید نگاش کنی
تو زندگی هممون ی سری نداشته ها، نشدن ها هست عزیزم
تنها نیستی
خوبه که داشته هات رو هم میبینی❤️
نمیخوام شعار بدم پس میگم تا ۴۰ سالگی وقت داری برا درس خوندن و پیشرفت. البته درستش اینه که تا اخر عمرت وقت داری و هیچوقت برا درس خوندن و سر کار رفتن و کار جدید دیر نیست. ولی خب بخوام منطقی بگم تا ۴۰ وقت داری.
اگه زیر ۴۰ هستی غصهت برا چیه دقیقا
میدونم همیشه وقت هست
اما لذتش شاید همیشه نباشه
دوست داشتم به دست پدرم برسم
البته من چند سال با لیسانس کار کردم یحاهایی کمک بودم
هرچند پدرم وضع مالیش خوبه اما کارش سنگین هست و خوب هزینه زندگی ام بالاست
دیشب پدرم از اینکه پا درد داشت و اینکه اکثرن شبها به خاطر خستگی زیاد خیلی زود خوابش می بره ناراحتم
دوست داشتم امسال داروسازی قبول بشم و خوشحال بشه
و حتی خیالش از بابت برادرم راحت بشه چون برادرم جسمی و ذهنی سالم هست اما به نظر نتونه دانشگاه بره و از پس شغل آزاد بربیاد
میخواستم برادرم کنارم باشه تا مادرو پدرم از بابت برادرم ناراحت نباشن
خدارو شاکر باش همیشه
اون میدونه کی باید راه درست رو بزاره جلوی پات
شاید کنکور راه تو نبوده
اره خیلی خوب کاری میکنی ورزش کن کم نیار
