برای تو که قهرمان پشت سر گذاشتن تموم اون روزای سختی....
برای یه روزی که این روزا نیست و احساس میکنم به شنیدنش نیاز داری ...
یادته ازم پرسیدی اگه فقط یه جمله بخوای بهم بگی که حالمو خوب کنه بهم چی میگی بهت گفتم
<هیچ کاری در جهان نیست که تو نتونی انجامش بدی>
.......
دستام محکمتر گرفتی
گفتم باورش کن
یادته انگشتات نبض داشتن گفتی فردا میاد گفتی داری بهم امیدواری میدی
گفتم ادم بی امید مثل ماشینی که پاکش خالیه
گفتی نیست باک من پره
گفتم الان امروزه با فردا چیکار داری
گفتی اینو یه جا یادداشت کن اگه مرخص شدم استوریش کنم
گفتم جدی گفتم
گفتی تو حرف قشنگه
گفتم قشنگ که تویی بابا
گفتی آره مخصوصاً الان با این حال
گفتم یه آرزو کن چند ثانیه چشمات بسته بود
گفتی آرزو میکنم مرخص بی هوا بزنیم به جاده بریم شمال بریم رشت انزلی چشماتو که باز کردی یه مرغ دریایی لب پنجره نشسته بود یادته میون خندون خل شدیم از گریه مرغ دریایی هم از دیوونه بازی خندهاش گرفته بود
شمال لب پنجره نشسته بودی
صدای موجهای دریا لالایی چشمات شد و خوابت برد آروم اومدم کنار گوشت زمزمه کردم< هر وقت غمگین شدی تو از غمهات تندتر بدو>
بیدار که شدی روز هفتم رسید و مرخص شدی
من هنوز لیستی که تو اون 7 روز نوشتیمو نگه داشتم..لیست کارایی که فکر میکردی نمیتونی انجامشون بدی
نوشتی دلم میخواد تو زندگی از هیچی نترسم آواز بخونم دلم میخواد نفسم برگرده و بتونم فوتبال بازی کنم دلم میخواد زبان اشاره یاد بگیرم با پیرمرد رفتگر کوچمون ساعتها حرف بزنم دلم میخواد با یه کوله پشتی بدون برنامهریزی برم سفر دلم میخواد بتونم همه اونایی که تو زندگی ناراحتم کردنو ببخشم...
