هشت روزه بچمو ندیدم دارم دق مرگ میشم

انگار خود منی... تو ۵ سال زندگی ۲۰ بار هم دستش بهم نخورد.. هربار میگفتم من دیگه نمیرم سمتش ولی مگه چقدر طاقت میاوردم.. پس ازدواج کرده بودم واسه چی! ولی هر بار پسم مبزد و میخوابید.. منم تا صبح یه جایی مینشستم و اشک میریختم...

اخلاق ها باهم متفاوته... من تا روز آخر هم التماس طور باهاش حرف زدم که بخاطر بچمون طلاق نگیریم.. ولی به قول تو سنگ شده بود.. ته دلم میلرزید از اینکه دیگه تو زندگیم نباشه.. ولی الان حدود ۲۰ روزه که دیگه رسما جدا شدم میبینم خیلی هم اذیت نشدم🙂 اونجور که فکر میکردم وحشتناک نبود.. آخه محبتی ازش ندیده بودم که حالا کمبودشو داشته باشم.. فقط وابسته ش بودم. اگر مشکل مالی نداشتم شاید خوشحالم بودم...الان فقط نگران آینده بچمم.. اینکه بالاخره از من توضیح میخواد باباش کجاست ...و من بگم بابات بخاطر چی مارو ول کرد... والا منتظرم ۳ ماه و ده روز عده م بگذره.. قحطی شوهر که نیست😎😜

بعدشم تاپیک های بعدیت رو دیدم.. دوتا بچه داری شما؟ ۸ ساله و ۴ ساله؟ خب بچه رو که تا ۷ سالگی به مادر میدن.. چرا اقدام نکردی؟

هرمادری همین کارو میکن

منم مثل تو 

تاپیک با تمام مشکلات با شوهرمو بخون ، هرچی بود اشغالاتو که میبرد و نون که که میخرید.... حالا دو دستی تقدیم خانواده ش کردی 

چون هنوز جدا نشده توو پروسه س

بچه ها نابود میشن توو پروسه ،من موندم خونه تا بچه ها متوجه نشن و هرروز باهم جدا جدا از خونه میرفتیم دادگاه و شب همو باز می‌دیدیم 

یعنی تو فامیلمون آدم هست که خودش بچه شو گرفته تا همین الانم که بچه ۵۰ سالشه داره ساپورتش میکنه، بعد همون به من میگه بچه ۷ ماهه رو چرا آوردی ، به باباش میدادی😒 آخه من چه جوری پاره جیگرمو زیر دست مادرشوهر بذارم.. اونم بچه ای که لب به شیرخشک نزد از روز اول.. پس بچم چی بخوره

عزیزم هیچ طلایی پس اندازی چیزی نداشتی طی زندگی مشترک

نه والا آشغالا رو خودم میبردم. نونم خودم میخریدم🤦‍♀️

ای خدا عزیزم خیلی کار خوبی کردی بچه رو آوردی دور از جونت دق میکردی اگه بچه پیشت نبود مگه مادر بدون بچش می‌تونه نفس بکشه 🥺🥺

خب همین کارا رو کردی پررو شد

فروختیم یه مغازه خرید.. همونو به نام من زد.. ارزش چندانی نداره و امید هم به فروشش نیست.. برام پول نمیشه