زندگی من 2

ووووااااااای این شد جهنم زندگی من، البته شوهرم داغون شد با رفتن پسرش، من الان بچه دارم میفهمم

پسرمون 18 ماهه بود، اونم میزد، منم میزد ، واسه بچه هم هیچی نمیخرید، کلا بچه م ضعیف بود ترسو بود، به نسبت سنش جنب و جوشش کم بود، مثلا اگه نصفه شب بچه تو خواب نق میزد جفتمون از اتاق بیرون میکرد، تا صبح بچه تو بقلم یا تو حال یه تو حیاط مینشستم

کلا چون تو خونه هیشکی با ما ارتباط برقرار نمیکرد موقع آشپزی هم بچه م میچسبید به من

که یه روز داشته یه چیز سرخ میکردم روغن پرید رو دستش مقدار روغن طوری بود که بد سوخت دستش

هرچی زنگ زدم بیا داره دق میکنه بچه ، نیومد ببریم دکتر

من تا غروب وایسادم واقعا بچه م داشت تلف میشد

ورم کرد دستش داشت عفونت میگرفت

بهش زنگ زدم که کلا جمع میکنم میرم از خونتون

گفت برو 

از تو کشور پول گرفتم رفتم دکتر بعد برگشتم خونه عموم رام نداد

کشو

رفتم خونه مادر بزرگم. 

بعد دو هفته اومد بهمون سر زد وسیله آورد ، خوراکی

پول بهم داد، انگار بهمون عادت کرده بود، بعد زود به زود تر میومد

خلاصه بعد یه مدت برامون خونه گرفت، خودشم موند پیشمون

البته هنوزم با منو بچه صمیمی و گرم نیست مثل زن و شوهری دیگه و پدر و پسر های دیگه،

الان پسرمون پنج ساله س

امید وارم رابطه مون بهتر شه، البته دیگه عادت کردم، الانم به نسبت قبل عالیه

من از قبل ننوشتم، الان مث اس ام اس مینوشتم براتون میفرستم

خیلی هم خوب بلد نیستم بنویسم، حرف زدنم هم همینه،

مرسی خوندین