گلم با دعا کردن واینا که رفتار ادم عوض نمیشه..بیشتر با خودت کار کن ..اکثر خانومها ی مقدار رو خانواده شوهر حساس هستن فکر کنم منم ی خورده اینجوری ام ولی نه به حدی که اسمش بشه حسادت و خودمو بقیه رو اذیت کنه..رو خودت کار کن وبه چیزایی که تو داری ودیگران ندارن فکر کن
منم حسودم اما بعضیا رو میبینم میفهمم حسادت خودم خیلی کمتره،پیش میاد حسودیم بشه اما هیچوقت نمیخوام براشون اتفاق بدی بیفته یا اینکه چون من ندارم اونم نداشته باشه،وقتی به داشته هام فک میکنم میتونم حسادتمو کنترل کنم
خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بیوقت هیبت ببرد ،نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند...
آخه من هرچی فکر میکنم میبینم که من چیز خاصی ندارم که از اونا سرتر باشم.
حتما هست ولی خودت نمیبینیشون..شاید تو بچه های خوبی داری همسر مهربونتری داری تحصیلکرده تری یا زندگی عاشقانه تری داری و هزارتا چیز دیگه باید بگردی پیداشون کنی و روشون زوم کنی ..هروقت یاد زندگی دیگران افتادی یادت بیاد تو ی چیزایی داری که اون نداره
همه آدما یجورایی خودشونو با بقیه قیاس میکنن. ولی در نهایت بدون که باطن زندگی خیلی از اونایی که ما فکر میکنیم از ما سرتر یا خوشبخت تر هستن، خیلی افتضاحه. با چشم دیدم که میگم