ببین الان یه چیزی میگم شاید گارد بگیری
ولی منم مث تو بودم
اصلا نمیتونستم با ازدواج ارتباط برقرار کنم و یه جورایی از شهر خودم فرار کردم و از خانوادم دور شدم رفتم یه شهر دیگه دانشگاه و چند سالی ک تو خوابگاه بودم راحت بودم تا با یه نفر آشنا شدم دیدم کنارش راحتم و حس خوب میگیرم نسبت به خانوادم روحیاتی داشت که من احساس راحت تری باهاش میکردم و الان همسرمه
امااااا تو ممکنه واقعا مشکلی داشته باشی که نتونی ازدواج کنی اول سعی کن راضیشون کنی و اگر نشد به هر بهانه برو
بهانه کار دانشگاه چمیدونم هرچیزی از شهرشون برو اون وقت راحت میشی
از من ۳۹ ساله مجرد قبول کن. حتما بین ۲۳ تا ۲۶ ازدواج کن بعدش خواستگارای داغون میاد بعد ۳۳ سال دیگه اصلا خواستگار نمیاد
احمقی اگه ازدواج کنی تو این سن خودتو درگیر شوهرداری و خانواده شوهر بکنی
شوهر همیشههه هست از روزای الانت لذت ببر مثل من خریت نکن
همش حرف خونه مستقلی و مهاجرت رو پیش بکش
تا وقتی رشد کنی و بیکار نباشی و سبک زندگی ات فعال باشه کسی که عاقله گیر نمیده
خواستگار هم همیشه هست
اگر خواستگار مومن و پولدار و نمازخون و پاک دست و خانواده دار داری رد نکن چون برکت از در خونتون میره اگه داری ازدواج کن البته باشرایطی که گفتم
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
7 ساعت پیش
7 ساعت پیش
7 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز