۲۳ سالمه
بعد از. مرگ پدرم که سرطان داشت افسرده شدم و. تحت درمان بودم اما هیچ وقت خوب نشدم
بادشوهرم دوست بودیم و بعد ازدواج کردیم ازش راضیم اما فک میکنم دوسم نداره و به زور تحملم میکنه و مادرم خیلی اذیتم میکنه به جای آرامش دادن آرامشمو سلب میکنه من خودم آدم چشم و هم چشمی نیستم اما اون همش مقایسه میکنه و. بهترینا رو. برام میخواد این زندگیمو تلخ کرده چون شوهرم خیلی وضعش خوب نیست اما اخلاقش خوبه
پدر و مادر عمر نوح نمیکنن یکی زودتر میره یکس دیرتر. خدا رحمت کنه پدرت رو الان تو این حال ببینتت اونم آرامش نداره.اگه مادرت اذیتت میکنه یه مدت ازش دور باش با شوهرت خوش باش برا زندگیت تلاش کن. شوهرت وقتی ببینه تو برا زندگیش و خوشبختیش تلاشی نمیکنی و فکر خودکشی هستی مسلما دلسرد میشه و تو هم حس میکنی دوستت نداره. ب خودت بیا تو یه قدم بردار مطمین باش شوهرتم باهات همراهی خواهد کرد
اگه خواستی درخواست دوستی بده ایدی شبكه اجتماعی بدم باهات حرف دارم من در حیطه مثبت اندیشی فعالیت میكنم و الحمدلله تا الان جون چند نفر رو نجات دادم احساس میكنم شما به مشاوره نیاز دارین
اخرتتو نابود نکن تو روایات واحادیث درباره عذابهای فردخودکشی کرده بخون...قوی باش بامشکلات بجنگ
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
15 ساعت پیش
15 ساعت پیش
15 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز