یازده ساله ازدواج کردم، یه مرد ظاهرا تمام معنا، از نظر مردم خوشبخت ترین زن روی زمین، ولی از نظر من بی احساس ترین مرد دنیا، انگار هم خونه ایم همین، همه چی محیا، پدر خوب برای پسرم ولی احساسم مرده، ده روز هم نبینمش آب تو دلم تکون نمیخوره، شب و روزم شده گریه، اگه پدر یا مادری داشتم که پشتم وایسه دستم یا به یه جایی بند بود یه جوری میرفتم که هیچ وقت نتونه پیدام کنه ولی حیف، سرنوشتم همینه باید تحمل کنم ندیدن هاشو، بی احساسی هاشو، دلم مردی میخواست عاشقم باشه دیوانه وار عاشقش باشم دیوانه وار... حیف، از خدا گله دارم، بخاطر پسرم زندگی میکنم زندگی..... . 🔥
کاملاً همدیدیم
افسوس که دوستان دوساعته منو به تمسخر گرفتن
سلام
یعنی تو این ۱۱ سال کاری نکرده که ثابت کنه دوستت داره؟ غصه نخور عزیزم، کلا مردا سیستمشون اینه. نمیتونن مثل ما خانمها احساسی برخورد کنن ولی ته دلش شاید تورو دوست داشته باشه و نتونه بدون تو زندگی کنه
خودتون خواستید ازدواج کنید یا اجبار بوده ؟ من مجردم ولی یه چیزیو رو میدونم زندگی عاشقانه لیلی و مجنونی و ایده آل تو رمانای آبکی فارسیه
ب شوهرت پیشنهاد مسافرت بده یا خودت برو مسافرت ی مدت تبینیش دلت واسش تنگ میشه
شاید بشه تغییر داد زندگی رو
با مشاوره
با تلاش خودت،که لااقل راحتتر سر کنی
واقعا سخته کاش همسر هممه کاری بکنی ولی عاشقت باشه اونوقت با همه چی کنار میای
منم تا حدودی همینم. همسرم خوبه ولی مشکل من اینه فکر میکنم ازدواجم با معیارهای ذهنی من تفاوت داره.بخاطر همین گاهی فکر این موضوع اذیتم میکنخ
نه یه ازدواج سنتی، انتظار لیلی مجنون بخوره تو سرم، حتی یه نوازش از سر دوست داشتن نه هوس،یه بوسه از سر علاقه، لفظی هم نخواستیم، از من به شما نصیحت منتظر نباشین عشق بوجود بیاد، عشق باید باشه از همون نگاه اول... بعدا، با گذر زمان بوجود میاد دروغه حداقل در مورد من اینطوری بوده
اگر امکانش هست به مشاور مراجعه کنید
مطمئنم اوضاعتون تغییر میکنه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
