درکت میکنم چی میگی بنظرم اول ازهمه بروپیش روانپزشک که اگه لازمه قرص بخوری چون افسردگی اگه گریبانتو گرفت خیلی از عمرتو هدرمیدی وهرروزبدترازدیروز میشی دوم اینکه دانشگاه که قبول شی یدفه ازهمه این محدودیتا آزاد میشی سوم ی کاری ک تحرک داره شروع کن مثلا باشگاه پیاده روی یاهرچی اگه نمیذارن بیای بیرون باهاشون حرف بزن قانعشون کن ک داری افسرده میشی
درسته حق با توعه عزیزم، افسردگی کامل خوب نمیشه، مشخصه که عاقلتر از سنت هستی ، پس با همین عاقل بودنت سعی کن نزاری اون افسردگی بهت غلبه کنه، با اینکه دست خودت نیس، دراینکه خانواده سمی داری شکی نیس اماتو با پیشرفتت بهشون ثابت کن که خیلی قوی تر از جنس مذکری هستی که اونا میپرستنش🙂
واقعا همینطوره چیزی که خیلی ناراحت کنندس اینکه دست به هر رفتاری میزنن رابطرو حفظ کنن و در نهایت اسمشو بلوغ فکری از خود گذشتگی و... میزارن ایناس که دردناک وقتیم ممیگی طلاق بگیر میگن خانوادمون حمایت نمیکنن و نمیگن خودمون با انتخاب اشتباهمون مسببشیم
یک مدت پیش روانپزشک میرفتم یک دورهٔ شش ماه تا هشت ماهه هم قرص مصرف کردم. حتی اون هم بهشون گفت که خانم آقا، دختر شما افسردگی داره ولی قانع نشدن که نشدن. گفتن نه افسرده نیست فقط حالش بده، خوب میشه. امروز هم کاراب باشگاه رو با خود مادرم اوکی کردم، چون خودش میخواست بره تصمیم بر این شد با هم بریم. انشاالله از پنجشنبه میرم.
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
