بخدا هر کیو میبینم یا پدر یا مادرش یا هردو پشتشن مم توخونه نیستم رسما قفسه صاحب قفسم از فوش بد و بیراه تیکه و منت هیچوقت دریغ نمیکنه بخدااا خسلی خسته شدم اول فکر میکردن شاید منم مشکل دارم بچه تر بودم فکر میکردم به خاطر سن کممه الان چی که ۲۰ سالمه؟ مگه گناه من چیه که بدنیا اومدم
باید خساست بکشم زخم زبون بابت درس خواستگار شوهر
بعد میگن خدا عادله خدایا چرا اصلا منو آفرید اصلا منو میبینه؟
همیشه آرزو داشتم رابطم با پدر و مادرم خوب باشه ولی این آرزپ به گور میبرم حسرت هر چی خواستمم با خودم میبرم