ازبچگی همیشه خودمون بادخترای فامیل که خیلی خوشگل بودنو هستن مقایسه کردم حسرت پوست زیبا چهره زیبا اندام زیبا.زرنگ بودن پولداربودن همه چی به دلم موند تاالان.توجمع به اوناتوجه میشد انگارحرفاورفتارای مابه کتف بقیه هم نبود الانم اینطوره فقط بخاطر خشگلیشون .حس بدبختی دارم.خدایاهمه چیو یکجابه یکی میده یاهیچی نمیده بمن هیچی نداده جز حسرت.نگید رژیم بگیر روتین پوستی لکن واین حرفا ادم دوس داره خشگل باشه بدون اینکه هیچ تلاشی بابتش کنه مثل خیلیا