چند وقت پیش یه تاپیک شعر مسخره بازی زده بود یکی از بچه ها، خیلیم عالی بود و کلی خندیدم
بعد یادم افتاد که منم چند سال پیش یه شعر در وصف دوست پسرم سروده بودم😂😂😂 ولی نمی دونستم کجاست
امروز کلیییی فایل قدیمی پیدا کردم. اون شعره هم لابه لاش بود
اوج فن شعر و شاعریه 😂😂😂😂😂😂
اینم کاورشه
همش هم معنی های نهان و آرایه و صنایع ادبی پشتش داره مدیونین اگه بگین چرت و پرته
اهم اهم...
میگه که:
راه که می ری، چشمام پا می شن
دنبال تو گشتن گناهه واسه من
تو گم نبودی که پیدات کرده باشم
تو بودی و من گیر یه راه اشتباه بودم
وقتی قراره شعری از تو بنویسم
قافیه و وزن و حتی عقل هم ندارم
گاهی به جای من خیالاتمو ببوس
از عشق به تو هیچی از من کم ندارن
اما می دونی نفرتم واسه گذشته ته
که انگار این همه جا کم داشته واسه من
فکر می کنم که تا آخر عمر پیشتم
حتی اگه دخترای خارجی بخوان زنت بشن
کاش این همه تنها و غمگین نمی شدم
تا دوست داشتی منو تنها کمی بیشتر
تو تا ابد غول خندان پر موی منی
که دوس دارم تو بغلت آروم بخوابم و پاشم .
مصرع اولو که خوندم فوری یه چشم که دو تا پای دراااااز داره اومد تو ذهنم که داره میدوعه😁
عااااالی بود 👍
فرار نكرد اين شعرو سرودي براش؟
عزیزم عالی بود
مرحبا 👏👏👏
برای دقایقی ما را از بند غم رهاندی و لبخند بر لبانمان فشاندی 😁 اوج استعداد ادبی منم اینه
