کسی هست ک از مادرشدنش ناراحت

تا دلت بخواد هست

خیلیا از ترس توهین شنیدن و قضاوت شدن نمیگگ

من 

خیلی بچه هام اذیتم میکنن 

هیکلم مقل قبل نیست خونم اکثر مواقع ترکیدست

اعصابم ضعیف سده 

و مادرخوبی براشون نیستم

من از زایمان میترسم نه یه ترس عادی یه ترس فوق العاده

امروز دخترم منو به جنون رسوند دیگه داشتم به خودزنی میرسیدم

خیلی اعصابمو ضعیف کرده من که اینقد با حوصله بودم همش در حال داد زدن هستم چون با آرامش اصلا محل نمیده بهم 

میگم کوچیکه اینه بزرگ بشه چی میشه

نه یه پسر شیش ساله دارم و الان باردارم بااین ک سختی زیاد کشیدم ولی هیچ وقت پشیمون نشدم وتحت هیچ شرایطی نذاشم بچم سختی بکشه

 پسرم چهل روزشهه،،، 

از هر لحظه بودن پسرم  دارم لذت میبرم و خدا رو شکر میکنم که منو لایق مادر بودن دونستهه ،چرا باید پشیمون بود 

قشنگترین حس دنیا ،حس مادر بودنهه

بچه های من وقتی نوزاد هستن خیلی خیلی گریه میکنن طوری که ارزوی مرگمو میکنم ،،،،، ولی وقتی بزرگ شدن بسیار اروم و با ادب میشن،،،،،، تو دوره نوزادیشون هزار بار از بچه دار شدنم پشیمون شدم،،،،، اصلا عذاب وجدان نداره بلاخره ما مادرا هم ادمیم ماشین که نیستیم 

بخدا من دیگه رد دادم الان ساعت ۲ هنوز بچم نخوابیده روانی شدم

بله، من بعد از زایمانم تا شش ماه که برای همه ی اون چیزی که نوشتین تمام شب و روز زار می زدم ، بعدشم بارها پیش اومده خیلی زیاد که پشیمون بودم

البته یادآوری کنم من عاشق دخترم هستم، براش جون میدم، ولی مسولیت بدون وقفه تست، دختر من پرستار هم داشته و داره ولی جایی که بریم برلی کارهاش منو می خواد، با اینکه پرستار پیششه ولی من مدام نگرانم براش اتفاقی نیفته

دقیقا، آفرین، بسکه زن ضد زن زیاد داریم. نمونش الان آدم بگه بعد سه بچه دارم جدا میشم میپرن سر آدم که تاحالا نفهمیده بودی که شوهرت بده که سه تا بچه نیاری؟ یعنی منطق و شعور کلا صفر و به چاک دهنشون اجازه هر توهین و قضاوتی میدن... و فک میکنن یکی که مادره اصلا وجود خودش به عنوان یه انسان هیچ ارزشی دیگه نداره و فقط باید در راستای فداشدن و له شدن تحت هر شرایط ممکن ازش استفاده بشه.