منِ عزیزم، 365 روز گذشته سخت بود، زجر آور بود، شیرین بود، خسته کننده بود، پر از درد بود، و پر از درس ها و اتفاقاتی بود که تو هرگز فکرشون رو هم نمیکردی، ولی بالاخره بلند شدی، ادامه دادی، نه که گریه نکردیا، چرا تا جایی که تونستی گریه کردی، قلبت شکست، روحت هم مثل جسمت خسته شد ولی رها نکردی، ولی زندگی رو زندگی کردی، من ازت بخاطر تمام تلاشایی که کردی، بخاطر شخصیت خوبی که ساختی، بخاطر قوی بودنت و بخاطر همچی ازت تشکر میکنم و دوستت دارم:)))
ادامه بده و هیچوقت فراموش نکن تنها کسی که هر روز کنارت بوده و هست فقط خودت هستی.
زیبا بمان ای شاپرک که وقت رسیدن هم میرسد...