ما باهم بزرگ شدیم
من خیلی زیاد دوسش داشتم و همیشه از خوشحالیش خوشحال میشدم
خیلییی جاها تلاش کردم واسش که به چیزایی که میخواد برسه
ولی همش حس میکنم این دو طرفه نیست
هیچ رفتار بدی نشون نمیده مستقیما ها ولی واقعا این احساس که انگار داره یا میخواد بهم خنجر بزنه عین خوره میوفته ب جونم
همش یجوری میخاد کارای من کم به چشم بقیه بیاد
واقعا نمیدونم چیکار کنم
عقلم میگه هیچی از زندگیت بهش نگو
ولی نمیشه که
نمیتونم باهاش قطع ارتباط کنم
من خیلی بدبینم به آدما؟یا واقعا باید به حسم اعتماد کنم؟
شما بودین چیکار میکردین؟
