اول بگم قصد جسارت هم به حقوق هیچ خانومی رو ندارم
فقط سوال دارم و راهنمایی میخام از این افراد.
چند وقتیه علاقه پیدا کردم به یک دختر خانومی و از فامیل های نسبتا دورمون هستن، من و این خانوم هم سنیم و حس میکنم بهش علاقه دارم میخام برم جلو یکم بیشتر باهاش آشنا شم ولی اینکه میبینم هم سنیم یکم اذیتم میکنه و منو تو آشنایی به تردید میندازه
حالا کسانی ک با هم سن خودشون دوست هستن یا ازدواج کردن اگه میشه از تجربتون بهم بگید خوبه یا بد؟
بهتره اخلاف سنی حداقل سه سال باشه ولی اینم مشکل ساز نمیتونه باشه
پارتنر من فقط دو سال بزرگترع
ما خانما معمولا دوست مداریم شوهر یا دوستمون هم سن باشه، حس بچه کوچولو بهش دارم😂
یک سال اختلاف سنی داریم عالیه و همو کاملا درک میکنیم افکار و روحیاتمون شبیه هم هست و حتی شیطنت هامونم مثل همدیگه اس.بنظرم اختلاف سنی ملاک نیست روحیات باهم جور باشه و اخلاق بهم بخوره حله. تفاوت سنی جوری که از دو دهه متفاوت باشی معمولا مشکل سازه اما همسن بودن نه
من چند مورد دیدم خانم از چند ماه تا سه سال اینا بزرگ تر بوده و مشکلی نبود چه برسه به هم سن ، این عقاید مسخره ماله زمان قاجاره و منسوخ شدهس. پس زندگی رو به این چیزا محدود نکن ببین تو موارد دیگه اوکی هستید؟
من همسرم با هم هم سنیم ۴ماه ازم بزرگتره بزرگترین اشتباهمم ازدواج با هم سنم اصلا حرف همو نمیفهمیم ما وقتی ۱۹ سالمون بود باهم ازدواج کردیم الان۱۱ساله که ازدواج کردیم بازم اخلاقمون بهم نمیخوره نمیدونم از سن سالمونه یا از اخلاق والا من که پشیمونم☹
نمیدونم چند سالتونه ولی اگر از نظر فکری و مالی مستقل هستید برید جلو .واقعا سن ملاک نیست.البته با درایت بودن خانم و هماهنگی فرهنگی خانواده ها مهمه . هم سن بودن این مزیت رو داره که مثل دو تا رفیق کنار هم زندگی میکنید و از یک نسل هستید پس خیلی حرفای همو درک میکنید.
