من خیلی سعی میکنم احساسات بد خودمو کنترل کنم،دوسالی قرص افسردگی خوردم تحت نظر مشاور بودم ولی اصلا یادم نمیاد ما چه حرفایی زدیم و چیشد که بمن گفت خوب شدی،فقط میدونم که دلم نمیخواد جلو بچه ام گریه زاری کنم روحیه اش خراب شه همینطور همسرم ،ولی خیلی حالم بده یه روح زخمی دارم با خودم میکشم که مشکلات الآنم بهش اضافه شده و دیگه تکمیل شده ظرفیتم،ناامیدی سرتا پامو گرفته خشم دارم به خودم به آدمایی که بهم زخم زدن دلمو شکستن،چیکار کنم که با این همه استعداد هیچی نشدم و حسرتش ب دلم مونده و دیگه توانی نمی بینم که بخوام ادامه بدم ،هرکاری بهش فکر میکنم درنهایت انجامش نمیدم یا اول راه ولش میکنم،یه شغل خوب میخوام واسه خودم که مستقل بشم
ذهن اگاهی رو تمرین کن
(زندگی در زمان حال)
انموقع حالت بهتر میشه
دقیقا من هم توهمین شرایطی هستم که نوشتی
در مرحله اول باید تلاش کنی کنی خب
برای خواستت تلاش کن..
ورزش کن
من خودمم الان قرص میخورم
خودمم حال و روز خوبی ندارم
ولی بجنگ برای حال خوبت
تلاش کن برای زندگیه ایده آلت
هدف انتخاب کن برای خودت
دوست عزيزم اگر مشاوره ام بريد وقتي خودتون نخواين كاري از پيش نميره … اول ميخوام بپرسم تا حالا شكر گزاري انجام داديد ؟ چرا همين كه خدا بهتون لطف كرده در كنار خانواده تون هستيد شكر گزار نيستيد ؟؟؟ دوست داريد با حال بدتون رو رابطه تون تاثير بزاره !
کی اذیتت کرده همسرت
منم یه خشمی دارم که فقط بروز نمیدم همش تو خودم میریزم میدونم از پا میخوام دربیام
شکرگزاری میکنم زیاد،تمرین ستاره قطبی،نمازو دعا ،اکثر تایم ها حالمو نرمال نگه میدارم اما گاهی مثل الان به مرز فروپاشی میرسم،خسته ام از یه چیزایی از گذشته و یه رنجایی از الان،حس میکنم انقدر رنج هام انکار شد ه انقدر کاورشون کردم و نخواستم حل بشن خواستم پنهان بشن که یک دفعه با صد انرژی میخورم زمین و مثل الان حالم زیر و رو میشه
از روزی که ناخواسته باردار شدم وقتی میخواستم برم سرکار تا الان که بچه ام سه سالشه،اکثر روزها تلاش کردم هر روز مطالعه کردم خواستم بهتر بشم اگاهیمو بالا ببرم، شب بوده تا صبح نشستم پای سیستم واسه آموختن ،ولی دیگه بریدم چون هیچ کدوم از استعدادهام به مرحله اجرا نمیرسه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
10 ثانیه پیش
25 ثانیه پیش
28 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز