۱۷ سالمه بعد نمیدونم شما تو این سن سال همینجورین
درسم خوبه ولی خودم زیاد اهل خوندن نیستم بیشتر شب امتحان میخونم ۱۹.۲۰ میشم در همین حد
تصمیم دارم درس ول کنم برم سر کار یا همراه با درس برم سرکار خانواده نمیذارن اینقدر همچی داره فجیح گرون میشه ادم نمیدونه چکار کنه تو ۱۷ سال مثل همسن سالام نپوشیدم فشار نیاد خانواده نخوردم تفریح نکردم اذیت نشن خانواده
کلا از همچی زدم برای خانواده بابام میبینم داره پیر میشه دلش شکسته بین این همه مشکلات تو زندگی مامانم مثل همسن سالام نیست نمیخره ما داشته باشیم
ذهنم درگیره زندگی مونه ذهنم درگیر مدرسه امتحان نهایی کلی فشار رومه میخندم که زندگیم لذت ببرم ولی چه خنده ای
واقعا پدرمادرامون درک ندارن من به فکر شونم دریغ از یکم درک کردن
کسی هست شبیه هم باشیم
