وقتی با فامیل میریم بیرون یا عید دیدنی اکثرا سلام نمیدن یا من دادنی خودشونو میزنن به نشنیدن
اصلا باهام صحبت نمیکنن یا به جای اینکه اسممو بگن «این»خطابم میکنن
17 سالمه
نمیدونم بگین وسواسی شدم و این فقط فکر منه یا واقعا اینطوریه ..
چون من هیچوقت به هیچ کدومشون حرف بدی نزدم کلا کم حرف و ساکتم اونا یجوری رفتار میکنن انگار وجود ندارم:(
رو «این»خطابم کردن خیلی حساس شدم
مثلا دوستام به جای اینکه بگن با فلانی (من)یه جایی رفتیم میگن دیروز با این یه جایی بودیم
کلا اسممو نمیگن
اهمیت نده من ۲۸ سالمه متاهلم شوهرای خاهرشوهرام اینطوری باهام برخورد میکنن
اگر میتونی این موضوع رو با پدر مادرت مطرح کن
معمولا اونا میتونن مدیریت کنن
چون هنوز بچه میبیننت
سعی کن روابط اجتماعیتو بهتر کنی
کم رو و خجالتی هستی؟
شاید خیلی تو جمع تو سکوتی و بی حرف میشینی
ذات ادما همینه جذب کسایی میشن ک خودشون خودشونو مطرح میکنن،ینی میرن سمت کسی ک بیان سمتشون
مثلا من ساکت باشم ب خودشون زحمت نمیدن بگن خود ادم خوبیه من برم پیشش و...
این بار از اون لاک خودت بودن یکم بیا بیرون ,بلندتر سلام کن با لبخند و ذوق و خوش و بش و احوال پرسی گرم حتی دست بده
یهو بین حرفاشون توام نظرتو بده یا ی سوال بپرس و...
سلام دادنی بلند و با لبخند سلام کن و حالشونو بپرس
شاید بخاطر اروم حرف زدنتون باشه
منم از واژه ی این استفاده می کنم حساس نباش بگیم ایشون خیلی رسمی می شع ، این یکی از مشکلات زبان فارسیه😅
احتمالا مهمونی شلوغ بوده متوجه نشدن بهشون سلام کردی ، شاید هم آروم سلام کردی و کسی نشنیده ، شاید هم کلا اونا مدلشون اینه و با همه ی کسایی ک تو این رنج سنین این مدلین، در کل ارزش غصه خوردن نداره
