یکی از دوستام یک پسری رو دوست داشت به پسره گفت پسره رد کرد اما دوستم به قول خودش از تلاش دست نکشید و دو سال مرتب به پسره پیام داد و زنگ زد و دوباره پیشنهاد داد و هر چقدرم پسره تحقیرش کرد دست نکشید پسره هم دیگه بعد از دوسال نرم شد پیشنهاد دوستمو قبول کرد الان باهمن..به نظرتون این طور رابطه ای به سر انجام میرسه؟ من الان خودم یکیو دوست دارم اما اصلا غرورم اجازه نمیده بهش بگم..دوستم میگه من اشتباه میکنم اگه چیزیو میخوام باید براش تلاش کنم..اما من نمیتونم این طوری اگه یگ درصد از این تحقیر هایی که این پسره رو دوستم پیاده کرد اما دوستم از رو نرفت رو من پیاده شه از خجالت اب میشم..حس میکنم این طور رابطه ای یه طوریه..از طرفی دوستم اما از این اصرار هاش نتیجه گرفت میگم شاید کار من اشتباهه که انقدر سفت میگیرم...به نظرتون کدوم رفتار درسته؟
رفتار تو
من غرورم اجازه نمیده
منم این سوال رو همیشه دارم
معلومه تو دوستتون پسره آخرش ول میکنه میره
هرکس از دیدگاه خودش کارش درسته
ولی من اگه کشته مرده کسیم باشم نمیرم درخواست نمیدم
ن یخاطر غرور خوشم نمیاد
به هیچ وجه غرورتو زیرپا نذار...
ان شاءالله رابطه دوستت و پسره خوب باشه
ولی مطمئن باش بالاخره پسره به روی دوستت میزنه که با خواهش و التماس منو به دست اوردی و خودشو برتر میبینه...هیچی ارزش پا گذاشتن روی غرورتو نداره پسرا باید سختی بکشن برای به دست اوردن یه دختر
اصلا این کارو نکن
به هیچ وجه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
