وقتی کلمه دوست و رفیق میاد ب گوشم حالم انقد گرفته میش تا حالا تو زندگیم یه دوست واقعی نداشتم شاید من انقد براشون زیاد بودم ک دیگ تحویلم نگرفتن انقد از جون و دل مای گزاشتم براشون هیچ ارزش ازشون ندیدم از دوران بچه گ تا دبیرستان دوستایی داشتم صمیمی هم بودم ولی مدرسه ک تموم شد دیگ ن پیامی ن زنگی همیشه من زنگ میزدم ولی دیدم براشون اصلا مهم نیستم رفتم دانشگاه دو سال خوابگاه موندم با همشون پایه شدم فقط خندودمشون ولی بازم دوستی ندارم بعد دانشگاه کلی زنگ و پیام ی بارم بهم ارزش ندادن با اونا هم قط رابطه کردم ب جز یکیش اون خاتوادش طلاق گرفتن از هم پاشیدن دلم نیومد تنهاش بزارم ولی هر وق باهاش حرف میزنم فقط عصاب و حرص خوردگی برام میمونه انقد ناراحتم میکنه بعد میاد معذرت خواهی دست خودش نیس عقده ایی شده بعد طلاق پدر و مادرش خیلی میخوام باهاش کات کنم ولی نمیتونم تنها دوستم همدردم اونه ولی تحملش خیلی سخته برام امروز بازم دعوا کردیم میخوام کلا بلاکش کنم ولی نمیتونم ب جز بار منفی چیزی تو رابطمون نیس خیلی دختر عجیبیه ادمو روانی میکنه با کاراش رفتاراش ب نظرتون چیکار کنم
منم شدید احساس تنهایی دارم
آخ خواهر جای من بودی چه میکردی؟
کااااش منم دوست صمیمی نداشتم
کات کن
سلامت روانت از همه چی مهم تره
چون این تویی که تهش خودت برای خودت میمونی
ب عنوان کسی و کلی رفیق باز بوده دارم بت میگم
تهش همشون قالت میزارنو سود نداشته باشی نمیان سمتت
هرچقد ادم کمتر داستان کمتر
عزیزم آدم تو تنهایی بمیره دور از جون ولی اسم هرکسیو رفیق نزاره و اصرار به رفاقت با بعضیا نکنه! بشکنه دستی که نمک نداره خودمم باهات همدردم این جماعت انگشت عسلی هم بزاری دهنشون دستتو گاز میگیرن!
از دوشنبه با دوستم قهرم 🥲
خیلی دوسش دارم
و اونو الان دارم امتحان میکنم که ببینم ایندفعه که من تو دعوا جلو نیومدم من اولین نفر اشتی نکردم
من اولین نفر نبخشیدم
اون اینکارو انجام میده یا ن؟
انقد براش از خودگذشتگی کردم
من نامردو هنوزم دوسش دارم
و اون تا به امروز هیچ حرفی باهام نزده
و هرچقد روز میگذره من ناراحت میشم که چرا واقعا چرا
دلم برای خودم میسوزه که هیچ دوستی ندارم
همه تا وقتی بهم نیاز دارن باهامن
اگ بخوام با کسی دوس باشم حتما باید غرورمو بزار زیر پام تا یکی روم پا بزاره تا باهام دوس باشه
دلم برای خودم میسوزه که من با اینکه باهاش حرف نمیزنم ولی دوسش دارم و هنو باهاش کات نکردم فقط خواستم نبودمو حس کنه
که دیدم بودو نبودم براش مهم نی
دلم برای خودم میسوزه💔
و اینک دو سال عروس اومدم تو ی شهر غریب ی همسای ایی ن دوستی هیچی عیچی ندارم کلا خیلی تنهام از این موضوع خیلی ناراحتم ب جز شوهرم و پسرم هیچکسو ندارم از این همه تنهایی خستم با شوهرم نمیش ک دردو دل کرد ی بار میگی بار دوم ی کاری میکنه تو دلت حرفارو جمله هارو بکشی تا ب زبون بیاری
ارسال نظر شما
