من ناراحت نیستم
از بچگیم دوسش داشتم.از اون دختربازای قهااااره.دانسجوی پزشکیه. ازم شش سال بزرگتره.خودم ۲ماه دیگه بیست ساله میشم.
همیشه با کلییی آدم پریده.ولی با خودم میگفتم خب پسرا اکثرا اینطورین.میگفتم همشون همینن اینیکم بیشتر.میدونم الانمیگین تو بچه ای و درس بخون و فلان کن.ولی خب همسنای من تو کل کشور اکثرا چندتا رابطه تجربه کردن.من اما تنها رابطم این بود.این هم نه به این صورت که خودش بدونه یا یه همچین چیزایی.حتی من باهاش خیلی هم کلام نشدم!ولی خب یه جورایی خوشم میومد ازش.هم از لحاظ ظاهری هم اینکه خیلی خوش اخلاق و خوش رفتار و خوبه و در کل میپسندید.چند ماهی بود اینستاشو دی اکتیو کزده بود.دیروز فهمیدم دوباره باز کرده و یه قلب خالی هم گذاشته تو بیوش.
