13 سالگی شوهرم دادن
من خنگم بلافاصله بچه دار شدم الآنم خدا نگهشون داره سه تا دارم عاشق شونم ولی خودم احساس پوچی میکنم نه پیشرفتی نه درسی نه شغلی نه تفریحی نه پولی به هیجا نرسیدم انگیزه و هدف ندارم شما اگه جای من بودید برای تعبیر زندگیتون چیکار میکردیم لطفاً خواهرانه کمکم کنید
اینم بگم شوهرمم دوسم نداره منم سرد شدم بهش😌
اگر هنوز شرایط سنی داری واسه فرهنگیان بخون
خب دوست داری هنر یاد بگیری؟طراحی خیاطی
بذار بچه هات بزرگ بشن تااون موقع درس بخون بعدبزرگ شدن بچه هات برو کنکور بده درس بخون
اول از همه بچسب به شوهرت و زندگیتو گرم کن
۶سالشون که شد رفتن مهدکودک و درس بشین راحت تر تااون موقع بخون از الان
حالا من ۲۲ سالمه نه شوهرو دارم نه یه بچه ۱۰ ساله😂تو باز از من جلوتری
من همش خوردمو خابیدم ته اتاقم سریال دیدم😐😂
خدا بهشت رو زیر پای مادر گذاشته خودش خیلی چیزه
آفرین بهت ، چیزهایی که تو داری ، بیشتر خانومها ندارن. تو ایتا و ... با کارهای تبلیغاتی درآمد دربیار. یا با پرورش حلزون و ...
قبل از همه اینها هم کتاب چهار اثر از اسکاول شین رو بخون و یه تابلوی آرزو واسه خودت درست کن.
