وحشتناک عصبیم کوچیک ترین چیزا عصبانیم میکنن
کلا خانواده پدریم ادمای عصبین ولی من واقعا دیگه رد دادم
سه تا داداش کوچیک تر از خودم دارم اونام بشدتتتتت شیطونن منم همش تو خونم بیرون نمیرم اصن همش با اینا سروکله میزنم
جدیدا وسواسی گرفتم تا ی ذره اشغال ببینم باز عصبی میشم
مدام سر درد دارم و گلوم خشکه همش دلم میخواد گریه کنم
خسته شدم از این وضع نمیدونم چیکار کنم