تو هر دو شهر هم تنهایی خانوادم یک روز هستن ده روز قهرن
ی بچه یکساله دارم الان ۶ ماهه شهر غریبم بخاطر پسرم هیچ جا نمیتونم برم اما شوهرم داره ی کار آزاد رو یاد میگیره خب بعد ک یاد بگیره ساعت کاریش دست خودشه بچم رو میزارم پیشش باشگاه و دانشگاه میرم
حس میکنم اینجا بیشتر کار شوهرم میگیرع
اینم بگم الان یک ساعت تا تهران فاصله داریم شهریار هستیم
و قبلا مشهد تو پایین شهر. بودم جرئت نمیکردیم بریم پیاده روی
دلم برای خانوادم تنگ نمیشه فقط موقع مریضی پسرم خیلی بهم سخت میگذره و همینکه کسی نیس بزارمش پیشش
