سلام.وقتتون بخیر.رابطه دوستی معمولی و عاشقانه.رابطه دوستی معمولی اگر که مثبت باشه برای زندگیمون خوبه اما اگر منفی باشه بهمون آسیب وارد میشه و خیلی راحت میتونیم تمومش کنیم.رابطه عاشقانه باید آهسته آهسته به چنین رابطه ای برسیم چون احساسات جلوی منطق رو میگیره.اول باید بدونیم که هدفمون از رابطه با یه فرد چی هستش، دوستی معمولی میخوایم یا شریک زندگی،اگر که در جستجوی شریک زندگی هستیم باید مطمئن بشیم که این فرد آیا ارتباط سالمی میتونه با شما برقرار کنه، احترام،صداقت، مسئولیت پذیری و درک رو بلده،مهارتهای کلامی و رفتاریش چگونه هستش؟اگر که مطمئن شدیم این فرد انسانی هستش که میتونه ما رو خوشبخت کنه به احتمال بسیار زیاد میتونه شریک زندگیمون بشه.اگر که خودمون چنین مهارتی نداشتیم و رابطه دوستی معمولی رو ادامه دادیم و وارد رابطه جنسی با این فرد شدیم و وقتی که ازدواج میکنیم میریم زیر یک سقف اونجا متوجه میشیم که این فرد نمیتونه من رو خوشبخت کنه،چرا زیر یک سقف متوجه میشیم؟به دلیل فعل و انفعالات شیمیایی بدن حین رابطه جنسی،چشمها کور و گوشها کر خواهد شد و وقتی که ازدواج کردیم متوجه میشیم زندگی فقط رابطه جنسی نیستش. گفتگو،تعهد،احترام،مسئولیت پذیری و.... و به طور کلی مهارتهای اجتماعی فرد هم مهمه برای خوشبختی.بنابراین دقت کنید با چه کسی دوست میشید و به مرور زمان یواش یواش وقتی مطمئن شدید که کنارش خوشحالین عاشقش بشین تا بتونید راحت تر ازش جدا بشید در صورتی که به چنین رابطه ای علاقه ای ندارین و کار جدایی به زیر یک سقف نرسه.البته یه دوستی معمولی هستش که بسیار مضر هستش دوستی با فردی که شخصیت ضد اجتماعی داره و تحمل شنیدن قطع رابطه رو نداره و معمولا" با خشونت جنون آمیز(اسیدپاشی) پاسخ میدن که باید از مشاور راهنمایی گرفت.تشکر که وقت گذاشتین.