بچه دوم

دوستان یه سوال😁کسی که تا ۶ ۷ سال قصد بچه دار شدن نداشته باشه باید تحت نظر دکتر باشه یا نیازی نیستش؟ و اینکه اگر تحت نظر دکتر باشه دکتر میخواد چیکار کنه؟

زنده باشی عزیزم خدا دختر کوچولوتونو براتون حفظ کنه

ولی خب همش این نیست.اون اوایل از شدت درد و بی خوابی با دخترم بد صحبت میکردم با داد و تشر.اصلا دست خودم نبود.حالا هم وقتی دارم به بچم شیر میدم حس خیلی خیلی بدی بهم دست میده.احساس خشم وگناه و نفرت و ناامیدی.دلم میخواد پاشم دخترمو بزنم یا خودمو بکشم😑از خودم بدم میاد.از بقیه هم همینطور.اما وقتی که شیر دادنم تموم میشه این حالتم از بین میره و برمیگردم به حالت اول...کاش میدونستم چمه واقعا دیگه خسته شدم از این حالت...

اهان که اینطور

ممنون عزیزم😊

واقعا تصمیمیه که خودت و همسرتون باید بگیرید . آخه دلیل داره که میگم ! من وفتی بچه اول رو آوردم اونقدر بارداری سختی داشتم گفتم دیکه عمرا دومی نمیارم همین و بس . منتها سالها که گذشت دخترم همش احساس تنهایی می‌کرد و همچنین اطرافیان همش میگفتن دومی رو بیار و‌می رو بیار ! خلاصه که بلاخره تصمیم گرفتم دومی رو بیارم و البته همسرم هم دوست داشت ولی اصرار هم نمی‌کرد، بقیه خیلی میگفتن و البته بیشتر بخاطر تنهایی دخترم بود. ولی خودم آدم صبوری نبودم کلا. خلاصه که بارداری دوم بشدت سخت تر بود و اینکه پسرم خیلی مریض میشد از زمان تولد و درکل اونقدری اذذذیتتتتت شدممممم که قابل گفتن نیست . بدنم تحمل بارداری دوم رو نداشت و خلاصه هر روز ب اونایی که بهم مشاوره دادن بچه   م بیار بد وبیراه میگفتم ( تو دلم 😁😁🤦‍♀️🤦‍♀️) . پسرم بهم وابسته بود همش چسبیده بود بهم،  بعد کرونا هم اضافه شد، بچه ها همش تو خونه ،درکل نه خواب درستی داشتم تا سال ها نه استراحت. ولی خب گذشت و الان خداروشکر راضیم. و البته بچه  وم منو صبورتر کرد الان صبر و حوصله م خیلی زیاد شده . کلا مادر بودن کار سختیه انصافا والبته لذت بخش هم هست . 

نه 

برا من راحته پسرم کمک حالمه تو نگهداری بچه 

ولی پسرم کوچیک  بود خیلی تنها بود و همبازی نداشت کاش زودتر میاوردم