سلام. وقتتون بخیر. دوران نوجوانی لکنت زبان شدید داشتم و گاهی اوقات در طول روز یه کلمه هم صحبت نمیکردم.مسئولین و معلمها به علت ازدحام دانش آموزان دهه شصتی و نداشتن توانایی و مهارت، نمیتونستن افرادی مثل من رو شناسایی کنن و مشاوره بدن. والدینم سواد چهار و پنج قدیم رو داشتن که اصلا" آگاهی درباره لکنت زبان نداشتن. از بیست سالگی به مرور زمان به علت بهبود اعتماد به نفس تونستم لکنت زبان رو با لطف خدا شکست بدم. اواخر دهه هشتاد خورشیدی توی هتل در مشهد به عنوان پذیرش چی مشغول بودم و بعد از دو ماه مدیریت هتل آپارتمان به بنده واگذار شد و در طول شبانه روز حداقل یک ساعت تا حداکثر دو ساعت با تلفن صحبت میکردم. تصورش هم محال بود برام که روزی چندین ساعت با پرسنل، مهمانها و تلفن صحبت کنم اما خدای مهربان همیشه از بنده هاش مراقبت میکنه.
لطفا" اگر با فردی که دچار لکنت زبان هستش گفتگو میکنید، بردبار و مهربان باشید.با آرزوی سلامتی برای شما و عزیزان شما.با تشکر که وقت گذاشتین.
