به همه چی شک کردم دیگه
اینهمه فکروخیال داره نابودم میکنه
وقتی به این فک میکنم که اون ۱ سال و نیم شاید براش الکی بوده
شاید کل اون حرفای قشنگ اون کاراش الکی بودن
قلبم سوراخ میشه وقتی این چیزا از ذهنم میگذره
من خیلی باهاش واقعی بودم کل احساساتمو همه چیمو گذاشتم براش
با تموم وجودم درکت میکنم لیاقت نداشته
من الان میگم خدایاااا شکرت که نشد
منم ۳سال بودم یه عالمه حرفای قشنگ یه عالمه رویا و آرزو برای آینده و اونی که ازدواج کرد
خیلی طولانیه
خلاصش اینکه با تمام وجودم دوسش داشتم دوست بودیم حتی هزارتومن شارژ نمی‌خرید برای خودش تک میزد من زنگ میزدم بابام فهمید تا پای مرگ رفتم اما اسمشم نیاوردم نذاشتم بابام دستش بهش برسه اخرم چقدر تهدیدم کرد و .....
الان وقتی نگاه شوهرم میکنم میبینم یه تار موش می‌ارزه به صدتای اون
بخوام برات بگم تا صبح باید ادامه بدم
