یچیزی بگم حرفای قشنگیزدی تو تاپیکت
ولی شاید هر کس دیگه ای جز من هم نظر و داشته باشه ب نظرم اینکه گفتی اگ برای مثال استعدادشو نداری وقتی طرف عاشق رشته حقوقه و جز رشته ای انسانی راه دیگه ای نداره.
چجوری بیاد از ارزوش از هدفش بگذره بگه چون استعداد ندارم.
من اونقدر آدم دیدم ک قصد توهین ندارم ولی ادمنگاشون میکنه
اصلا اونقدری حافظه قوی ندارن یا معدل خوبی ندارن ولی مثلا رشته دندون پزشکی قبول شدن
بخاطر همین ب نظر من کسی ک عاشق یچیزی باشه من خودمعاشق فرهنگیانم.عاشق معلمی.
بنظرم کسی اگ واقعا از ته دلش یچیو بخاد همه سختیاشو بجون میخره حتی اگ حفطیاتشم خوب نباشه یا ب قول خودتون استعداد نداشته باشه اونقدری تمرین میکنه تا مطلبو یاد بگیره لازم باشه شبو روز میشینه درس میخونه تا ب هدفش برسه چون برا کسی عاشق ی شغلیه فاجعست ک بخواد از اون بگذره
الانم نمیدونم خودتون چجوری تونسین با علاقه ای ک ب رشته تجربی داشتین الان رشته حقوق بخونین؟