حدود ۱/۵سال روی رفیق داداشم کراش زدم و همکار داداشمم هست مغازه رو به روی داداشمه. اون اوایل خیلی نگاهم میکرد و دروغ چرا منم نگاش میکردم و متوجه نگاه های یواشکیش بودم. ولی همش در حد نگاه کردن بود. الان بعد ی مدت رفتم مغازه داداشم و خیلی معمولی رفتار کردم. اونم معمولی بود رفتارش. درصورتی ک دلم بدجور میخوادش و دلم میخواست ساعتها بشینم نگاش کنم و فقط برام بخنده. ولی نمیشه چون داداشم هست. بنظرتون اگ بهش زنگ بزنم و خودمو معرفی کنم و بگم بهش بریم بیرون کار اشتباهیه؟واقعا تو این مدت بجز اون چشمم کسیو ندیده. میشه کمکم کنید ک چیکار کنم؟
همیشه از اینکه برم انحراف بینیم رو عمل کنم و بخوام تامپون بکشم میترسیدم ولی دوستم پیش دکتر حامد عباسی بدون تامپون عمل کرد منم رفتم و عمل کردم پیششون و الان خیلی راحت تر نفس میکشم، عمل زیباییشون هم بدون تامپونه اگه شما هم درباره عمل بدون تامپون کنجکاوید، جزئیات بیشتر رو اینجا ببینید
بابد بفهمی طرف اصلا ممکنه تو ذهنش تو باشی یا نه اگه کلا نباشی چه فایده فقط خسته میشی
اخه نگاه هایی ک میکرد عادی نبود😄متوجه سنگینی نگاهش میشدم. و حس میکردم از داداشم میترسه. بعد پسره اصلا مجازی نداره. فقط ی روبیکا داره. سرش تو کار خودشه کلا