تا ۱۸ سالگی در حد مرگ درس خودندم مدارس تیزهوشان پدرمو در اوردن بعدشم که با رتبه سه رقمی اومدم فرهنگیان الانم که سال اول تدریسمه هم دانشجو ارشدم هم معلم
از طرفی هفت ماهه به دنیا اومدم نیمه اولم هستم واقعا حس میکنم بدنم نمیکشه کاش حداقل برا ارشد یه سال صبر میکردم
رتبه ارشدم ۶۲ شد خانوادم مجبورم کردن بخونم
انقدر ضعیف شدم هر دوهفته میرم زیر سرم
بابام دیشب که بیمارستان بودم بهم میگفت تو تو این ۲۲ سال یه روز هم برای خودت با خیال زاحت زندگی نکردی
اخر درس خوندن هم میشه این هعییی🥲
منم همینم ۲۰ سالمه به اندازه یک ماه بی دغدغه زندگی نکردم همش درس و درس و درس
منم ۳۲ سالمه و همشم در حال خوندن بودم
حالا اگه یه چی شده بودمم دلم نمیسوخت
انشالا تابستون استراحت میکنی،
درس خوندن باید حد و اندازه ای داشته باشه و در کنارش از زندگیت فراموش نکنی
انقد رو خودت فشار اوردی که ممکنه دو از جون سلامتی تو از دست بدی
آفرین ..پی افکندم از نظم کاخی بلند ،،که از باد و باران نباید گریزززز. موفق میشی ادامه بده
روش بدی و در پیش گرفتی
امیدوارم حال دلت خوب شه❤️
من تا پارسال مهر ماه همش درس وکار و...باز فرهنگیان خوبه،تازه من امور مالی شرکتی یودم که همش بین ۳تاشهر تو رفت وامد،کنارشم درس ،تازه متاهل وبچه دارم شدم،خدا پدر کرونا بیمرزه،که باعث شد،خونه بمونم وتازه طعم زندگی بچشم،الان واقعا دیگ دوس ندارم کار کنم،استقلال مالی خوبه ولی الان میبینم تو خونه ام هسم کیف میکنم وکار نکردنم تو روند زندگی خللی ایجاد نکرده،مردم وظیفشه تامین کنه
خداقوت عزیزم من یه مدت شرلیط تو رو داشتم ارشد و کار و عقد هم کرده بودم و روز به روز لاغر تر میشدم ولی خداراشکر گذشت ولی خواهشا فعلا به دکترا فکر نکن من که قیدش زو زدم
وای منم دانشجوی فرهنگیانم و ترم دوئم میدونم چی میگید،من خیلی لاغر و کوچولوئم اصلا جون ندارم تو بدنم از دوازده سیزده سالگی تا الان هم کار خونه کردم هم کاربیرون چون پدرو مادرم مریض بودن کلا دو روز میرم دانشگاه کل هفته رو میوفتم دراز میکشم ،ولی واسه کم کردن این حالت فهمیدم باید چیکار کرد،راهش اینکه تحت هیچ شرایطی نباید بذارید یک ثانیه گرسنه بشید چون راحت ضعف میکنید،من سعی میکنم همیشه غذامو خوب بخورم و تو کیفشم شکلات داشته باشم که فشارم نیوفته و حالم بد نشه
یعنی ادمیزاد همیشه ناشکره
چرا به جنبه ی مثبتش نگاه نمیکنی ، تو ماشالله ۲۲ سالته تنت سالمه و خیلی از کارهای اساسی زندگیت رو جلو بردی و به نتیجه رسوندی و اینده مشخصه ، درس خوندی و میخونی ، شغل تضمین شده ات رو داری ، این مراحل رو به اتمام رسوندی چیزی که خیلیا با سن های بالا هنوز درگیرن به دلایل مختلف که یکیش وضعیت نابسامان مشاغله
عوض این فکرهای منفی ، شاکر باش ، به این نگاه کن چقدر جلو هستی
حالا مگه زندگی چی هست که تو عقب مونده باشی ، مگه چند سالته که نتونی تفریح کنی تازه اول راهه
عزیزجان زمانی خسته و ناراحت باش که به چیزی نرسیده باشی
ماشالا چیزای خوبی به دست اوردی
من ۷ سال کنکور دادم،پایم ضعیف بود،خودمو کشتم خیلی خوبم پیشرفت کردما ولی به چیزی که میخواستم نرسیدم؛الانم با ۳۲ سال سن هی برای ازمون استخدامی میخونم بعد میرم سر جلسه تا از چیزایی که من خوندم سوال نیومده
یعنی نه که من تلاش نکردما،تلاشم نتیجه نداشته
