سلام من ۱۸ سالمه و بچه طلاقم
من چندماهه عقد یکی شدم و در دوران نامزدی هستیم
عقد ما سنتی بوده و من این اقا رو دوسش ندارم تقریبا یه اجباری تو نامزدی من بوده و بعد چندماه هیچ علاقه ای بهشون ندارم و از نظر عقاید اصلا به هم نمیخوریم
هیچ کسیم ندارم که پشتیبانیم کنه واقعا نمیدونم چیکار کنم خیلی دارم اذیت میشم
خیلی حرفا هست که بزنم متوجه میشین چقد فشار رومه ولی از حوصله همه خارجه
بگین لطفا چیکار کنم
ب نامزدت بگو خب
توافقی جدا شین
پس با چه عقلی بله رو گفتی
الان باکی زندگی میکنی مادر یاپدر
نمیتونی همین حرفا رو به شوهرت بزنی شاید کمکت کرد
چی بگیم دختر سنی هم نداشتی پا گذاشتی تو یه رابطه اجباری ...دوستش نداری بعدا که ازدواج کنی یعنی باهاش زندگی کنی بیشتر ازش بدت میاد خب.
عزیزم چاقو که زیرگلوت نزاشتن بله بگی
یکم سعی کن شاید بتونی درستش کنی
چه خبره اخه همش طلاق
جدا شو الان هرجا جلوی ضرر رو بگیری منفعته
تا دیر نشده با خودش صحبت کن
من با پدرم زندگی میکنم دخالت بیجایه نامادریم زندگیمو بهم ریخت بهم وصله بدی چسبوند بخاطر ابرویه پدرم سکوت کردم
با نامزدمم صحبت کردم ولی گوشش ب حرف نمیره و حرف خودشو میزنه
چن ماهه عقدین؟هیچ علاقه ای؟
مشکلتون حاده یا قابل حله؟
نامزدت چطوریه حالا ؟؟ اگر آدم خوبیه معتاد نیس شغل و درآمدش خوبه بمون بابا برای خودت کسب درآمد کن میخوای جدا شی چیکار کنی باور کن مردای دیگم همینن همشون سرو ته یه کرباسن بفکر خودت باش
