داستان

بخدا کپی نیست نزن تو زوقم

من اصلا رمان خون نیست

پریو  پرهام با هم نامز کردن 

روزها و ماه ها می گذشتن پری به پرهام علاقه مند شده بود اما هری چی بیشتر میگزشت نیش کنایه های جاریم بیشتر می‌شد  کل محل رو پر کرده بود از 

شایعه که پری به ظاهر دختر ساده معصومیه خلاصه کل محل پر از شایعه های مختلفی بود

آخه خونه منو جاریم تو ی محل بود همسایه دیوار به دیوار بودیم هنوزم اینجا زندگی میکنن 

اینجا داستان که رسیدیم خالم آهی کشید و گفت که ای کاش اون روز نمیرفتم بیرون 

اون منو پری دعوای شدیدی کردیم

آخه پری میخواست نامزدی رو بهم بزنه 

کسی خونه نبود فقط منو پریو نرگس خونه بودیم

اون موقع نرگس 7سالش بود

همون اول گفتم که دستم کنده

بعد از دعوا دست نرگس رو گرفتم گفتم سرخود شدی خودت میبری خودت میدوزی بعد گفتم دارم  

میرم برا نرگس لوازم التحریر بگیرم تا برمیگردم بشین خوب فک کن آبروی بابات رو نبر با این بچه بازیافت 

رفتم بعد 3ساعت برگشتم نرگس رو بردم تو اتاقش 

چیزای که براش خریده بودم گزاشتم گفتم نرگس مامان روزه اولی  دفترا رو خط خطی نکن باشه مامان نرگس گفت باشه بعد رفتم سمت اتاق پری

در رو که باز کردم دیدم پری افتاده کف اتاق ی عالمه 

قرص دورو برش ریخته 

گفتم خاله چیزه دیگه ای هم بود یا فقط قرص بود 

خالم کمی فکر کرد بعد گفت چرا ی لیوان آب میوه بود من در عجبم که پری اصلا آب میوه اونم آب پرتقال دوست نداشته

بعد از شنیدن داستان خودکشی پری خیلی فکرم درگیر بود 

بخودم گفتم محیا این قضیه مشکوکه

پرهام هنوز همسایه خالم بود 

با زن پرهام دوست شدم 

تا بفهمم قضيه چیه 

ی روز که زن پرهام منو دعوت کرده بود خونه شون 

زن عموی پری  رو دیدم  ی خانمه 50 شایدم 51 ساله بود پرهام دوتا بچه داشت دوقلو بودن اسم 

دخترش پریا و اسم پسرش فرید بود 

نشسته بودیم که مادر پرهام اومد نشست کنار پسرش گفت دختر دوست رعنا هستی گفتم آره 

گفت کجا با هم آشنا شدین تو کوچه عروستون 

میوه و سبزیجات خریده بود کمکش کردم آخه خریدارش زیاد بودن بعد من از دوقلو هاش خیلی خوشم اومد ماشاالله خیلی نازن بعد گفت تو محل ما زندگی میکنی آره همسایه دیوار به دیوار تونم

گفتش دختر حاج علی هستی  گفتم نه خواهرزاده 

جاریتونم