دوستم7سال ازدواج کرده قبلش دوسال دوست بودن تو این هفت سال هم عاشقانه زندگی کردن تو محیط کوچک همه میشناسنشون. چن روز پیش شنیدم میخان جدا بشن گفتن شوهرش ناباروره اسپرم صفر. خیلی تعجب کردم واقعن ادم کسی که عاشقشرو بخاطر بچه بیخیال میشه. شوهرش پیش شوهرم کلی گریه کرده که من بدون زنم میمیرم گفته من برم باهاش حرف بزنم نمیدونم چکنم
اسپرم یا جنین اهدایی
جیگرم اتیش گرفت
گفتم اینهمه نازایی بالاخره درمان میشه گفت همه کار کردیم مث اینکه ای وی افم کرده ج نگرفته. البته حتی من که دوستش بودم نمیدونسم. واقعن فک میکردم خودش بچه نمیخاد. گفت هیچ جوره دیگه برنمیگردم من بچه میخام.
بیچاره شاید خیلی بچه دوس داره ولی نمیشه از بهزیستی بگیرن مطمئنی زندگیون عاشقانس؟
حالا به فرض هم جداشه بعدش چی
من خودم بخاطر بچه میخاستم جدا شم ولی دیدم ارزشش رو نداره
یعنی وجود کسی ک اصلا وجود نداره اینقدر تاثیر داره تو زندگیش؟؟؟ برای بچه های ک نیست داره زندگیشو نابود میکنه ارزششو داره؟ فکر نمیکنم
خب نمیشه ازش ایرادی گرفت . بچه میخواد دیگه. بعدم واقعیت اینه که دوباره میتونه ازدواج کنه اما با این آقا که نمیتومه بچه بیاره.اما خب خیلی خیلی شرایط سخت و تلخیه.
شاید بجه یکی از بهانه هاشه بلاخره شما که تو زندکیشون نیستی مثلا نمی دونستی مشکل باروری دارن
اسپرم صفر یعنی چی؟ کسی که اینجوریه یعنی تو رابطه هم مشکل داره یا فقط بارور نیس؟
من نمیفهمم مشکل مردم با بچه پرورشگاهی چیه وقتی که هیچ جوره باردار نمیشن...آخه آدم عشق و زندگی شو واسه یه بچه که هنوز نیومده خراب میکنه؟
والا یه بچه بگیره از بهزیستی بزرگ کنه هم صواب داره هم زندگیش از هم نمیپاشه تازه شوهرشم تا آخر مدیونش میمونه
با این تفاسیری که گفتی عاشق نبودن!
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
