سلام دوستان
نمیدونم فقط من اینجوریم مشکل دارم یا بقیه هم هستن . من و نامزدم الان سه ماهه نامزدیم جفتمونم تجربه دوممونه . همدیگرو خیلی دوس داریم حالمون با هم خوبه ولی حس میکنم من خیلی وابستشم اونم توحه میکنه بهم ولی من خیلییییی بیشتر میخوام یعنی میخوام همش با هم باشیم با اینکه هر روز میبینمش ولی اصلا نمیتونم دوریشو تحمل کنم خیلی بهم سخت میگذره دوست دارم هر لحڟه کنارش باشم همش با هم حرف بزنیم و بگیم و بخندیم . تحمل دوریش برام سخته با اینکه هر روز همدیگرو میبینیم . چه راهکاری دارین شما ؟
برو سرکار
لطفا نذار بفهمه... همین
آویزون باشی ازت فراری میشه ب مرور
منم اینجوری بودم خیلی کتاب بخون حتی مشاوره برو انشالله که در کنار هم خوشبخت بمونید و با هم پیر شید ولی خب شخصیت های وابسته خدایی نکرده بعد از جدایی به شدت آسیب میبینن من داغون ترینما الان بعد از ۴ ماه با روز اول هیچ فرقی ندارم پیر شدم خیلی پیر
وابستگیتون کاملا عادی اکثرا عشق و علاقه و وابستگی اوایل نامزدی و ازدواج انقدر زیاد که حتی اونایی که نامزدن ممکن ساعتها پشت گوشی با هم حرف بزنن همش همو ببینن و ....ولی بعد ازدواج و گذشت زمان کم کم احساساتتون کنترل میکنید و رفتارتون بهتر و بهتر میشه وابستگیتون کمتر از دوران نامزدی میشه و همه چیز اوکی میشه به خودتون زمان بدید و از این دوران لذت ببرید
