سلام دوستان
تابحال براتون پیش اومده که یک تجربه تلخ از بیماری رو سالها پیش پشت سر گذاشته باشید اما اون اتفاق مدام یادتون بیاد و شمارو ناراحت کنه؟
حدود ۱۰ سال پیش همچین اتفاقی برای من افتاده که تعریف کردنش ب هرکسی برام سخته و بخاطر همین اینجام نمیگمش
خیلی دردناکه فکر کردن بهش و واقعا ترس از تکرارش دارم💔
میخواستم بدونم نحوه مواجهه شما با این فکرهای بد چیه
اینم بگم که تا سال آینده نمیتونم برم پیش تراپیست و فعلا دنبال یه راه حلم تا آروم بشم🙏🏻
مشکلات روحی شدید داشتم آسیب جسمی زیادی دیدم
زمانکمک میکنه
دوستای خوب
کتاب خوندن
پیاده روی
سفر
اره منم همینم اتفاق شیش سال پیش رو گاهی کابوسش رو میبینم البته هنوز اون مشکل با منه و بهش عادت کردم ولی از عواملی که منو یاد روز حادثه میندازه وحشت دارم میبینم بدنم میلرزه
من تصادف کردم اسیب نخاعی شدم...هنوز از جمعه ها متنفرم از صبح ها متنفرم از جاده خلوت تو روز میترسم از آهنگ قدیمی میترسم و متنفرم همه عاشق اهنگ های هایده مهستی هستن من میشنوم دلم میخواد گریه کنم...اروم شدن که الان ارومم:)))هر روز رو ویلچرم دیگه عادت کردم خودمو قبول کردم و از عوامل بالا که بهت گفتم سعی میکنم دوری کنم،خودمو سرگرم میکنم درس میخونم هدف هایی رو در نظر میگیرم که بتونم پیشرفت کنم
