خدایا نمیخوام گله کنم ولی بهم بگو تو که هوششو بهم دادی،چرا همچین خانواده ای بهم دادی که هر راهی و برم نزارن به تهش برسونم؟
عاشق شدم نزاشتن بهش برسم
خواستم پیشرفت کنم نزاشتن
و الان منی که هنوز مونده برسم به سن قانونی باید قرص اعصاب بخورم و در به در از این روانپزشک برم به اون روانکاو
خانواده ای که هیچ جوره حمایتت نکنن و همیشه بزنن تو سرت و باعث خجالتت شن و هیچوقت نتونی بخاطر وجودشون کاری انجام بدی به چه دردی میخوره بودنشون؟
کسایی که هیچوقت پشتتو نمیگیرن بعد با کسایی مقایسه میشی که اگه پول باباشون و خود باباشون نباشن نیم ساعتم دووم نمیارن
خدایا عدالتت کو پس؟نمیگی من خسته شدم؟
نمیگی بریدم؟
کاش یسری از ادما هیچوقت بچه دار نمیشدن و همیشه حسرت بچه داشتن به دلشون میموند
