سلام بچه ها
من ادم کم حرفیم.یعنی جاهایی ک غریبم
فکر میکنم قیافم مثل بدبخت بیچاره هاس
میدونین چون مظلوم میزنه قیافم
کسیم چیزی بهم بگه نمیتونم جوابش بدم
یعنی اصلا دست خودم نیست
دیروز مهمونی پدربزرگ همسرم بود
همسرمم بهم گفت نرو میدونم اقوامم بیشعورن
ولی مادرهمسرم دعوتم کرد بهم گفت بیا منم گفتم نرم بنده خدا ناراحت میشه باهاشون رفتم
من ۲۴ سالمه
کلی نوه پدربزرگ همسرم داره.اکثرا ام دختر مثلا ۱۵ یا ۱۶ یا ۱۷ ساله یعنی بزرگن
دیروز هر کی از هر طرف میرفت بمن ی دستوری میداد اینکارو کن اونکارو کن
حتی نوه ها ک کوچیکتر از من بودن
من حتی باهاشون صمیمی ام نیستم ک بهم دستور میدادن
منم اولش کمک دادم
دیدم همه نوه ها نشستن
گفتم چرا من واقعا
منم رفتم نشستم
هیچکدومشون منو تحویل نمیگیرفتن
من تنها نشسته بودم
مادرشوهرمم دنبالا کارا بود
ولی یکی از عروسا اونم غریبه(عروس عمو) دو سه سالم از من کوچیکتره
اونو باهاش حرف میزدن .چقدر تحویلش میگرفتن
منم ی گوشه نشسته بودم
کسی باهام حرف نمیزد مجبور بودم سرمو بکنم تو گوشیم
در کل خیلی ناراحتم
میگم شاید من قیافم مثل بدبختاس
اینم بگم همسرم و پدرشوهرمم وضع مالیشون و همچیشون خوبه اگ بخوان از رو اوضاع محل بزارن یا نه
ولی پدر خودم خیلی وضع مالیش خوب نیس
ولی پدر اون عروس خیلی پولدارا
