با اینجور ادما ازدواج میکنین؟

بستگی داره به اینکه چه توقعات مالی‌ای داشته باشه. ولی به طور کلی با این موضوع مشکلی ندارم

اگه فقط بخاطر شاغل بودن انتخابم کرده باشه نه

یک وقت دیدی ماشین بهم زد جفت پاهام قلم شد ویلچری شدم نتونستم سرکار برم باید طلاقم بده چون شغل ندارم؟

نه به هیچ عنوان, من خودم شاغلم توو زندگیمم خرج میکنم ولی هرگز همسرم رو پول من حساب نکرده نمیکنه,,, درضمن وقتی اون اقا میتونه همچین قراری بزاره که کل حقو حقوقتون برابر باشه, حق طلاق حق مسکن حق خروج از کشور و همه چیزو بده نه فقط به نفع خودش کار کنه

اره خب چه اشکالی داره ، معنی زندگی مشترکم همینه 

ولی شوهرم باید درآمدش از من بالاتر باشه ، چون شخصیت مردا طوریه دوست دارن حامی باشن 

اینکه توقع کمک داره خوب نیست 

خرج خاصی نباید بکنه .. در حد پول کافه و رستوران که تو اشنایی میرید 

من مشکلی ندارم

اما به شرطی که کارها تقسیم بشه

مهمون بازی و دوست بازی تا حد خیلی زیاد کم بشه و بخشی درامدم کاملا در اختیار خودم باشه و ازش میپرسم اگه تصمیم بگیرم سرکار نرم تو چیکار میکنی؟

اینم میپرسم که اگه سرکار برم یک یا دو بچه بیشتر نمیارم.

اما کار مناسب شخصیت اجتماعی برات میاره.

توی اشنایی هزینه بیرون رفتن و هدیه برای مناسبت ها مثل تولد ولنتاین یا روز دختر. که این بستگی به مقدار درامدش داره و تو هم باید توی این روزها بخری

و از هزینه بیرون رفتن هر سه چهار بار یکبار رو تو جساب کن. یا اگه ماشین نداره و با اسنپ بیرون میرید تو هزینه اسنپ رو بده. 

هزینه نهارتون شاید 200 300 تومن بشه حداقل اما اسنپ 50 60 تومن میشه. اما همین خیلی به چشمشون میاد که تو دختر مستقل هستی.

آره خب شاغل بودنم عین زیبایی قد پول یه معیاره دیگه ولی اگر خیلی پول پول میکنه بگو نه؛غیر مستقیم بگو حقوقت فقط خرج چیزای شخصی خودت میشه ؛ ببین چی میگه

تو آشنایی خرج کافه و بیرون رفتن فقط

مشکلی با همراهی ندارم 

خرج هم بستگی به در آمدش داره

اره خوب یک انتخاب شخصیه 

چطور یک مردی میگه میخوام زنم خونه نشین و بدون شغل باشه یکی هم میخواد شاغل باشه .

ولی دقت میکنم اگر ادم طماع و پولکی و زندگی باشه قبول نمیکنم 

اینکه زن و مرد تو تمام کارها از کار خونه تا مخارج مشارکت کنن خیلی خوبه ولی اینکه مرد دنبال پول باشه بده . نیت مهمه

بله این کار رو کردم

همسرم با من سر یه پروژه کاری آشنا شد و می دونم اصلا تصوری از ازدواج با کسی که شاغل نیست و زندگی و جایگاه اجتماعی نداره نداشت و این برای خودم هم مهم بود که طرف مقابل این دیدگاه رو داشته باشه

توقع اینکه حتما بخشی از هزینه های زندگی رو طبق حساب و کتاب پرداخت کنم نداره اما وقتی درامد دارم چرا نباید خرج زندگی مشترکم کنم؟ هیچوقت هم خانم هایی که از خودشون و زندگی مشترکشون و بچه می زنن و کار می کنند که فقط پس انداز کنن رو درک نمی کنم. 

در زمان آشنایی هزینه در حد یه رستوران یا کافه تا زمانی که صمیمیت کافی بین طرفین شکل نگرفته معقول هست و توقع هزینه هایی مثل هدایای گرانقیمت اصلا درست نیست و شان خانم رو واقعا پایین میاره