سلام. دختری 30 ساله هستم. از طریق پیج اینستا عاشق پسری شدم. پسری که همیشه در استوری هایش حرف از خدا میزد. خودش شروع کننده بود و در دایرکت چندین بار به من گفت که از خودم عکس برایش بفرستم و میگفت بیا همدیگر را ببینیم. من هم انقدر دوستش داشتم که به او اعتماد کامل کردم و یک روز گفت که بیا خونه ی من حرف بزنیم و من هم چون به او اعتماد کردم رفتم خونه اش😔و اون همان اول لباس های من را به زور در اورد و به من تجاوز کرد و من به شدت شوکه شدم. من دختری بودم که اصلا با هیچ پسری ارتباط نداشتم و ان پسر از سادگی من استفاده کرد😔 الان به شدت افسرده ام و به خودکشی فکر میکنم. به شدت حس انتقام دارم. به نظر شما چکار کنم کمی ارام بشم
الان دارم میفهمم چه غلطی کردم انگار اون وقت دیوونه شده بودم. قبلشم بهش گفتم فقط بیرون قرار بذاریم و اون گفت نه. منم انگار عقلم را از دست داده بودم و اینقدر دوستش داشتم که فکر کردم اگه به حرفش گوش نکنم از دستش میدم
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
من توی مجازی از خودم عکس نمیذارم اون پسر احمق هم اونقدر گفت که یه عکس با حجاب براش فرستادم و گفت که بی حجاب برام بفرس ولی نفرستادم. کلا من اینجوریم که هیج مرد نامحرمی بدون روسری من را ندیده ولی این پسر منو نابود کرد با این کارش و الان حس خیلی بدی به بدنم دارم😔
پیج چند تا از دوستاش را دارم بهشون بگم تا ابروش بره؟ واقعا موندم چکار کنم کمی دلم اروم بشه
فقط برو معاینه .
اگ سالم بود دیگه ب هیچکس نزدیک نشو
اینستا کلا پاک کن .هر فضای اجتماعی توانایی استفاده شو باید داشته باشی. اینستا برای آدم چشم و گوش بسته مناسب نی
#ایرانی_متعصب_وطن_پرستپیش از تینا ترکمان ۴ ایرانی از دپارتمان ریاضیمحضهاروارد دکترا گرفته بودن. فرشید جمشیدیان (۱۹۸۰)، پیروز وکیلی (۱۹۸۸)، مریم میرزاخانی (۲۰۰۴)، علی اکبر دائمی (۲۰۱۴). دیروز یک اسم به این لیست اضافه شد: تینا ترکمان با موفقیت از تز خود با راهنمایی کورتیس مکمالن، برنده مدال فیلدز، دفاع کرد.شاید لازم به گفتن نباشه: چنین دستاوردی بسیار دشواره (به طور خاص دپارتمان ریاضی محض ۴-۵ دانشگاه رده اول)، حداقل سختی اش قابل مقایسه اس با برنده شدن مدال المپیکلاله حق وردی فیزیکدان ایرانی و برندهٔ جایزه اروین شرودینگر است.چه لاله هایی که بیرون از وطن شکفتن 😍میخواستم کسیو جزمن نبینی..وکسی جز من توجهتو جلب نکنه...و جواب کسیو زودتر از من ندی..وهمه همه ی حواست به من باشه...من میخواستم تو حتی اگه باهمه خوبی هم بامن خوبتر باشی...اگه همه دوسِت دارنم بدونن که تو منو دوست داری...خوب آدمی به هرچیزی که زیادی چنگ بزنه باخته...و تو بزرگترین باختِ من بودی...من بودم که سقوط کردم "میخواهم بدانی که تمام نشده ای!" از ذهنم نرفتهای و هنوز در قلبم ادامه داری تو حتی همین حالا که نیستی هم از صبح تا شب در کارهای روزمرهیِ من خلاصه شده ای و رویایِ "اینجا❤