چون که تو نسل ما ۹۰٪ رشته ها تو حیطه خودشون دارن کار نمیگیرن
از طرفی اوضاع دهه ۶۰ و ۷۰ تحصیلکرده واسه ماها عبرت شد که صرفا مدرک داشتن معیار نیست و باید بتونی تو اون رشته کار کنی و پیشرفت کنی
و اینکه خانواده ها ذهنشون باز شده آرزوشون این نیست که بچشون بره ازدواج کنه و سقف آرزوهای بچه ها بلند هست و به کم قانع نیستن
دوست من داره پرستاری میخونه میخواد انصراف بده دوباره رشته دلخواهش رو بیاره ...
من خودمم تا پایان عمرم تو هر سنی هم شده بر میگردم و به هدفم میرسم