سلام به همه دخترای گلم
مخصوصا نیکی جان
اول از همه بگم صبح پاشدم برم اداره پام پیچ خورد برگشتم خونه و بعد چند روز اومدم تاپیک سر زدم
نگران نشین فعلا حالم خوبه منتظرم ساعت ۸ بشه برم دکتر
نیکی جان از اونجایی که تا الان نگفتی چند سالته نمی دونم چقدر تجربه داری ولی خوب مطمئنا جوانی
دوره بچگی من همیشه فکر می کردم کسی دوستم نداره
این باعث شده بود دیدم به همه همین باشه تمام خاطرات من از مدرسه اینه که وقتی میرفتم جمع دوستان اونا متفرق میشدن حالا بعد حدود ۲۵ سال یوی از هم کلاسی ها گشته تک تک شماره همه رو پیدا کرده و گروه زده بعد اونا اصلا خاطره ای از ترک کردن من نداشتن همشون منو باهوش و زیبا و مهربون به خاطر می آوردن در حالیکه من همیشه عکس اینو فکر میکردم
دوستانی که بعدا پیدا کردم هم ردشون تو زندگی من هست ولی ممکنه سالی دو سالی یه بار باهم تماس بگیریم
گاهی تصورات ما با واقعیت تطابق نداره
گذشته از همه اینا هر چیز تو زندگی آدم از این اصل پیروی میکنه
تولد زندگی و مرگ
یه دوستی متولد میشه استمرار پیدا می کنه و تمام میشه
مدرسه آغاز میشه ادامه پیدا میکنه و فارغ التحصیل میشی
یه وسیله تازه خریداری میشه استفاده میشه و خراب میشه
یه درخت شکوفه میده میوه میرسه و از درخت جدا میشه
روی هر چیزی تو زندگی دقت کنی این قانون هست
شروع همیشه قشنگ و پایان دلتنگ کننده ولی مساله اینه که شما در مرحله حیات چیکار کردی
از لحظه لذت بردی چیزی به خودت اضافه کردی یا نه
من تجربه دوستی های فراوان و متنوعی داشتم کسانی که ازم بالاتر وبهتر بودن و کسایی که من دستشون و گرفتم وقتی اون داستان تموم شده دیگه افسوس چیزی رو نمی خورم به عکسات که نگاه می کنی فکر کن چقدر اون روز شاد بودی چقدر انرژي مثبت گرفتی و چقدر همه چیز خوب بود و با همین صندوقچه اون دوستی رو ببند عزیزم شما در عین این که یه موجود اجتماعی هستی یه ماهیت انفرادی داری که باید حریمش حفظ بشه هرگز دنبال روابط قدیمی نگرد هر چیزی وقتی یه مرحله از رشدشو گذروند دیگه به عقب برنمی گرده یعنی این عقب گرد ابنرماله یعنی صحیح نیست مثل موندن شما تو گذشته خیلی حرف زدم امیدوارم پراکنده گویی نکرده باشم