ماه من

چرا

چی

انشاالله دلت شاد باشه😅🌹

بگذار کمی بنویسم بلکه آرام گیرد دلی که محکوم به سکوت است

امشب ماه کامل است چه تصویر زیبایی، پرده را کنار میزنم بلکه ببینم ماهم را سفره دلم را وا کنم 

بگویم حرفهایی که نباید...

بگویم از اشکهای پنهانی، از جان دادن دلم روی دستانم،از بغض هایی که گلویم را پاره میکند

از حسرت شدن آرزوهایم،از کسی که سهم من نشدو از هزار حرف نگفته 

شاید که ماه مرهم زخمهایم باشد

می‌نویسم:

از بهونه هایم،میدونی یزمانی فکر میکردم اگه برم و فراموشت کنم کامل پاک میشی از زندگیم 

ولی هرچی بیشتر میگذره بیشتر میفهمم تو مثل یه عقده شدی تو زندگیم، عقده ای فراتر از همه چی 

عقده ای که باعث میشه با هر حرفی ناراحت بشم،دلم بشکنه،یا کلا اون آدمو نتونم ببخشم 

تو باعث شدی!،،آره تو باعت شدی !!من دیگه نتونم مثل قبل باشم،آدمارو ببخشم،بهشون اعتماد کنم و همون آدم مهربون همیشه باشم 

تو دل منو سنگ کردی،همه چیمم باخودت بردی

میدونی قسمت تلخش کجاست؟ اونجایی که هیچکس هم درک نمیکنه حال منو... 

گاهی وقتا که یادت می افتم عجیب دلم گریه میخواد با صدای بلند آنقدر بلند که خدا هم بشنوه 

ولی نمیتونم همش دارم بغضامو قورت میدم 

میدونی من متعهد شدم به کس دیگه 

ولی انگار زخمام قرار نیست هیچوقت دیگه خوب بشن 

هرروز که میگذره بیشتر دارن عمیق میشن ،بیشتر دارم افسرده میشم 

مگه تو کی بودی؟! 

با دل ویرانه من چه کردی...

میدونی میگن تا زمانی که وقت داریم باید زندگی کنیم ولی حیف که هیچوقت نفهمیدن که زندگی بعضیا فقط با یه نفر شروع و با اونم تموم میشه 

بقیه اش تحمله، زندگی نیست...

بذار بگم:

بلکه سبک بشم،بلکه دلم آروم بشه 

ولی نه انگار هر چی می‌نویسم بیشتر میفهمم تو مثل خلعی شدی تو زندگیم که جای خالیت با هیچی هم پرنمیشه 

من بعداز تو یه آدم دیگه شد 

آدمی که هیچکس نمی‌شناسدش،همه قضاوتش میکنن،دلشو میشکونن،ناراحتش میکنن 

ولی هیچکس نفهمید من چی کشیدم که این آدم الان شدم 

امیدوارم یروز به مرحله ای برسن که بفهمن چرا دیگه هرگز اون آدم قبل نشدم؟!،چرا دیگه حوصله ام برنگشت؟!و...

کاش می دونستی چقدر تلاش کردم که خوب بشم،چقدر تلقین کردم که خوبم 

ولی نبودم!!میفهمی!؟!